عاشق و معشوق

عطش عشق لیلی و مجنون

عشق در راه است

در دل قير شب ٬دل تكرار بيدار است

زندگي درهياهوي طلب. بي قرار همه چيز ٬ آري بهار است .

خرد تكرار را نمي پسندد٬ اما عشق تكرار است.

حديثي كه با قاموس بهار تازه مي شود با عطش ميوه ها شعله ور و با برگريز٬ پژمرده و زماني كه دل به زمستان مي دهديخ مي زند.

پس بهار تكرار است . تكرار افسانه عشق٬ و من هرچه از او مي پرسم كي به پايان رسد اين افسانه٬ او به من مي خندد. در هواي ياس و بنفشه٬ و با رقص نگاه طلبش مي گويد طبيعت را از تكرار ساخته اند٬ احساس با تكرار جان مي گيردو عشق داستان زيبايي است كه در آن همه دست اندر كارند.

سالهاست به درستي يا به غلط ٬استوارتر مي آيد٬بر خلوتگاه دلمان مي نشيند و با تصوير اميدآبياريمان مي كند آنگاه با دست نگاه كاخي بلند با شوق و احساس مي سازد لب جويبارهاي مدح٬كه زمزمه آن ديوار سكوت دلمان را مي شكندو به گفته دوست

با يك نگاه جان مي گيرد با يك لبخنئ شكوفه مي زند و با يك بوسه ....

هنوز در تب و تابيم كه دود بر مي خيزد زجان سوخته. مرداب مي گشايد چشم به رقص نيزارها٬حال چه گوييم با درون سوخته٬ صبح مي خندد به پايان اين افسانه و در گوش نسيم مي سرايد غزل گيسوان فريباي سحر را و من آنگاه دل و جان مي بخشم به نواي نيايش چلچلگان كه جان گيرم از اين وهم و خيال و باز شنوم زمزمه زيباي تكرار جواني را دردل پير كهنسال اما پر شور و جوان بهار٬و زافسانه وهم برخيزم با دست جادويي عشق.

او به من مي خندد كه اسير تكرارم و بعد آنگاه زمزمه مي كندشعر سودايي احساس جنون انگيز را٬حال من به او مي خندم ٬عشق در راه است.